Πόσες φορές έχουμε ευχηθεί τα πράγματα να ήταν αλλιώς ;

Πόσες φορές έχουμε ευχηθεί τα πράγματα να ήταν αλλιώς ;

Έχουμε ευχηθεί πολλές φορές τα “πράγματα” να ήταν διαφορετικά για εμάς. Δύσκολα όμως θα μπορούσαν να αλλάξουν έτσι απλά. Ίσως χρειαστεί να αλλάξει πρώτα ο τρόπος που σκεφτόμαστε και ερμηνεύουμε τα γεγονότα και τις καταστάσεις της ζωής μας.

Ένας τρόπος σκέψης βασισμένος μόνο στα προσωπικά μας βιώματα και την εμπειρία που συχνά δεν αρκούν για την κατανόηση μιας κατάστασης. Ένας τρόπος σκέψης βασισμένος σε αρκετές περιοριστικές πεποιθήσεις που απέχουν από την αλήθεια για τον εαυτό μας και μια πραγματικότητα που πολλές φορές βρίσκεται μόνο στο μυαλό μας. Αν θέλουμε να είναι τα “πράγματα” διαφορετικά, ας ξεκινήσουμε από το πιο σημαντικό σκαλοπάτι, το οποίο δε θα μπορούσε να είναι άλλο από το να ανακαλύψουμε την αλήθεια που δε γνωρίζαμε ποτέ για εμάς.

Ας το σκεφτούμε όμως λίγο από την αρχή! Από μόνη της μια ευχή να ήταν τα “πράγματα” διαφορετικά για εμάς περιέχει δύο παγίδες που κρίνεται ιδιαίτερα σημαντικό να τις ανακαλύψουμε. Όταν εύχομαι να συμβεί κάτι, συμπεραίνουμε πως το να χρειαστεί να ευχηθώ σημαίνει πως περιμένω από κάποια έξωθεν  δύναμη να ωθήσει τα πράγματα στο δρόμο που εγώ επιθυμώ, καθώς στα δικά μου μάτια η αλλαγή αυτή φαντάζει απίθανη, αδύνατη, άπιαστη…Από την αρχή δηλαδή έχω προκαθορίσει πως αυτό είναι δύσκολο να συμβεί, δεν το πιστεύω πραγματικά, αναιρώ συνεπώς την ίδια την ευχή και προγραμματίζω τον εγκέφαλό μου και αναλόγως τις πράξεις μου προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Η δεύτερη παγίδα που εντοπίζεται σε αυτή τη φράση αφορά το Υποκείμενο της πρότασης. Όταν σαν Υποκείμενο της πρότασης αυτής είναι τα “πράγματα”, συμπεραίνουμε πως ο Εαυτός μας, αυτός που καθορίζει την εξέλιξη των πραγμάτων, είναι απών. Τα “πράγματα” δεν έρχονται μόνα τους τις περισσότερες φορές. Είναι αποτέλεσμα των δικών μας επιλογών, δράσεων, σκέψεων, πεποιθήσεων. Συνεπώς δεν είμαστε παθητικοί δέκτες σε αυτή τη ζωή και έρμαια των καταστάσεων.

57f46b48e185d89494bdfd3350ea55d1f8d90b5b

Είναι κάποιες φορές δύσκολο ή και επώδυνο να αναλάβουμε την ευθύνη όσων μας συμβαίνουν, είναι όμως και ο μοναδικός τρόπος να ζήσουμε με επίγνωση, να αλλάξουμε όσα δεν μας κάνουν ευτυχισμένους, να οδηγηθούμε στην αυτοπραγμάτωση. Όταν για όλα φταίει κάποιος άλλος,όταν φταίει ο σύντροφός μου, η δουλειά μου, οι φίλοι μου που εγώ δε νιώθω καλά και δεν απολαμβάνω τη ζωή, όταν αποδίδω την ευθύνη σε πράγματα, σε πρόσωπα ή σε συνθήκες έξω από εμένα, όταν ετεροκαθορίζομαι καταλήγω να νιώθω αποδυναμωμένος και ανήμπορος να αντιδράσω και να διαχειριστώ επαρκώς τις καταστάσεις.

Σίγουρα υπάρχουν γεγονότα στη ζωή ενός ανθρώπου που δεν έχει κανένα έλεγχο. Μια απώλεια, η οικονομική κρίση, ένα ατύχημα, όμως ο τρόπος του πως θα διαχειριστούμε μία αντικειμενική δυσκολία είναι ξανά στα δικά μας χέρια.

Ας αναλάβουμε λοιπόν την ευθύνη της ζωής μας, την ευθύνη να αλλάξουμε όσα δε μας αρέσουν και όσα δε μας ταιριάζουν. Αν νιώθουμε πως κάτι μέσα μας, μας περιορίζει ας ψάξουμε από που πηγάζει, ας ζητήσουμε βοήθεια αν τη χρειαστούμε, ας ανακαλύψουμε τη δύναμη του αληθινού μας Εαυτού, ας του δώσουμε χώρο να εξελιχθεί και να ωριμάσει. Όταν ο Εαυτός θα μπει μπροστά και θα γίνει το σημείο αναφοράς, θα είμαστε στο σωστό δρόμο και τότε θα είναι σίγουρα τα πράγματα αλλιώς για εμάς.

Αντιγόνη Βρέλλη

Ψυχοπαιδαγωγός

Share

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *