ΜΑΓΙΚΗ ΣΚΕΨΗ

ΜΑΓΙΚΗ ΣΚΕΨΗ
Τι είναι η “μαγική σκέψη”;

Πώς μπορεί να επηρεάσει την καθημερινή μας ζωή, τις σχέσεις μας, τις επιλογές μας;
Η μαγική σκέψη έρχεται από την παιδική μας ηλικία που την χρησιμοποιούσαμε ως ”όπλο” για να κατευνάσουμε το άγχος μας, μη έχοντας ακόμη έναν ολοκληρωμένο εγκέφαλο για να το διαχειριστεί .Είχαμε το ”μαγικό μας ραβδί”, το ”μαγικό μας σπαθί”, τα ”μαγικά μας ξόρκια”, τα ”μαγικά μας μπλουζάκια, στυλό, παπούτσια κ.τ.λ. ”, τις ”μαγικές μας κινήσεις”, και νιώθαμε δυνατοί , ξεχωριστοί,προστατευμένοι !

Και πραγματικά αυτό ήταν μία ευφυής σκέψη για εκείνη την ηλικία που τελικά μας προστάτευε από τον τρομερό φόβο της Απόρριψης, Παραμέλησης και Ταπείνωσης που σήμαιναν “κίνδυνο Θανάτου” στο παιδικό μυαλό μας !

Τι γίνεται όμως στην ενήλικη ζωή μας , εάν κρατήσαμε αυτήν την ”στρατηγική” διαχείρισης του άγχους μας ;

Δυστυχώς , πολλοί από εμάς ξεχάσαμε ότι ήταν ένα μέτρο για να νιώθουμε καλά τότε και την μεταφέραμε και στην ηλικία που δεν την χρειαζόμαστε πια , με αποτέλεσμα μια δυσλειτουργικη ζωή και στασιμότητα στην εξέλιξή μας .

Σε αυτό ”βοηθούν” διαστρευλωμένα μηνύματα που διοχετεύονται από διάφορες ”θολές” πηγές που ”πατούν” σε αυτήν την παιδική μνήμη μας και την εγείρουν για αθέμιτα οφέλη παντός τύπου.

Σλόγκαν όπως : ”Σκέψου θετικά και όλα θα γίνουν όπως τα σκέφτεσαι”, ”η θετική σκέψη όλα τα καταφέρνει”, ΄΄το Σύμπαν στέλνει τα σημάδια του για Σένα”, ”το σύμπαν συνομωτεί για Σένα ” και άλλα πολλά , έτσι απλοϊκά και αβασάνιστα χωρίς εμβάθυνση , εγκεφαλική διεργασία και επεξήγηση εκτοξεύονται μέσω βιβλίων, τσιτάτων, ”σοφών” και.”φωτεινών” λόγων .

Μετατρέπεται έτσι ο ουσιαστικός θετικός τρόπος συλλογισμού σε μία ευχετική προσδοκία που μετά απο λίγο, λόγω της μη επεξεργασίας του και των μη προσδοκόμενων αποτελεσμάτων, φέρνει απογοήτευση , απόγνωση ή άλλες μη λογικές αποδόσεις.

Ο απλοϊκός αυτός τρόπος σκέψης περιλαμβάνει προκαταλήψεις, προλήψεις , δυσειδαιμονίες με εξέχοντα τον εγωκεντρισμό !

Αυτή η προβαλλόμενη… New Age αντίληψη ότι ”όλα πρέπει να συμβαίνουν για κάποιο λόγο”, βασίζεται στην πεποίθηση ότι δεν υπάρχουν σχεδόν ποτέ τυχαίες συμπτώσεις.

Έτσι, για παράδειγμα, αν πας στη στάση και αργήσει το λεωφορείο, αν πέσει ένα χαλικάκι στα πόδια σου, αν σκοντάψεις και χτυπήσεις κάπου, ”πρέπει” σε όλα αυτά να υπάρχει μήνυμα για ΣΕΝΑ.

Είναι φανερό, ότι αυτός ο τρόπος σκέψης είναι εγωκεντρικός καθώς δεν λαμβάνει υπ’όψιν του τι άλλο συμβαίνει γύρω. Για παράδειγμα, στην καθυστέρηση του λεωφορείου, δε λαμβάνονται υπ’όψιν η πραγματική κίνηση στους δρόμους, οι άλλοι επιβάτες, η κατάσταση του οδηγού, ο καιρός κτλ.

Το μήνυμα είναι κατά κύριο λόγο ”προσωπικό”, η κατάσταση γυρνάει γύρω από ‘σένα και όχι στο ότι εσύ είσαι μέρος της κατάστασης.

Φυσικά, από όλα μπορεί κανείς να μάθει και να διδαχθεί κάτι, αλλά δεν γίνονται ΟΛΑ και δεν τα ”έλκουμε” ΟΛΑ για να μάθουμε κάτι ! Ο τρόπος αυτού του είδους σκέψης φτάνει να δημιουργεί ακόμη και ενοχές ανημπόριας σε μία αρνητική έκβαση ή αβάσιμη αίσθηση υπεροχής σε μία θετική.

Όλοι έχουμε στιγμές μέσα στη μέρα που μπορεί να σκεφτούμε κι έτσι, βέβαια . Κάποιες φορές μπορεί να είναι ένας απλά διασκεδαστικός και παιχνιδιάρικος τρόπος σκέψης που ξυπνάει το ”μαγικό” παιδί μέσα μας, ή, ακόμα, ένας τρόπος σκέψης, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί μεταφορικά ή πραγματικά να έχουμε μία ενόραση.

Εάν όμως υιοθετείται σχεδόν σε μόνιμη βάση αυτός ο τρόπος σκέψης, τα πράγματα μπορούν να γίνουν προβληματικά. Ο μαγικός τρόπος σκέψης δε διαχωρίζει τη σκέψη από την πραγματικότητα αλλά ταυτίζεται με αυτήν, δηλαδή ταυτίζει (αντί να συνδέει) το υποκειμενικό με το αντικειμενικό – ”η σκέψη μου είναι η πραγματικότητα”, ”οι σκέψεις μου έχουν τη δύναμη να καθορίσουν την πραγματικότητα” κτλ.

(Ναι, η Σκέψη δημιουργεί πραγματικότητα όπως μας λέει η σύγχρονη Φυσική αλλά όχι με ,,,άμπρα καντάμπρα…Πρέπει να μελετήσουμε πάνω σε αυτό για να καταλάβουμε τι και πώς γίνεται !)

Αυτή η προσέγγιση στις ακραίες της μορφές μπορεί να είναι επικίνδυνη ή/και μπορεί να είναι εκδήλωση και κάποιου ψυχοπαθολογικού φαινομένου.

Η μαγική σκέψη δεν είναι από μόνη της αρνητική ή λάθος.

Η μαγική σκέψη είναι σημαντική όχι μόνο ως ένα εξελικτικό στάδιο του ανθρώπινου είδους και ένα φυσιολογικό εξελικτικό στάδιο της παιδικής ηλικίας του ανθρώπου αλλά και μια πλούσια πηγή για τη φαντασία και τα όνειρά μας.

Αλλά όταν χρησιμοποιείται σε κυριολεκτικό παρά σε μεταφορικό επίπεδο είναι σα να προσπαθείς να τοποθετήσεις όλο τον κόσμο σε ένα δικό σου χαρτοκιβώτιο, παρά ν’ ανοίξεις τον εαυτό σου στον κόσμο ως ενεργό μέλος του.

* Διαφορές μεταξύ μαγικής σκέψης και Συγχρονικότητας

Διαβάζοντας αυτό το κειμενο ίσως κάποιοι να αναρωτηθούν: “είναι δηλαδή όλα απλές συμπτώσεις;”,
“Και τι είναι τότε αυτά τα Συχρονιστικά φαινόμενα που διαβάζουμε ή ακούμε ;

Στην Επιστήμη της Ψυχολογίας, με τον όρο Συγχρονικότητα, ορίζεται μια κατάσταση όπου προκύπτουν συνδέσεις με βαθύτερο νόημα μέσα από φαινομενικά ασύνδετα καθημερινά γεγονότα.

Φαινομενικά η Συγχρονικότητα μπορεί κάποιες φορές να μοιάζει, και γι’αυτό είναι εύκολο να συγχιστεί, με τη ”μαγική σκέψη”.

Κύρια διαφορά της όμως, με τη συγχρονικότητα, είναι ότι σε αυτήν δεν υπάρχει τόσο η ανάγκη του ελέγχου για το τι και πώς θα συμβεί και δεν υπάρχει προσπάθεια να οικειοποιηθεί κανείς το φαινόμενο εγωκεντρικά.

Απλά συμβαίνει!

Για παράδειγμα, αν σε απασχολεί ένα θέμα και ανοίγεις την τηλεόραση και υπάρχει μια συζήτηση γι’αυτό ακριβώς το θέμα, αυτό μπορεί να πει κανείς ότι είναι μια σύμπτωση με νόημα, ένα συγχρονιστικό φαινόμενο. Κανείς δεν προσπάθησε να επιβληθεί, να ελέγξει, ή να καθορίσει το γεγονός.

Απλά συνέβη.

Οπως εάν σκεφτόμαστε κάποιον ξαφνικά μια στιγμή και μας παίρνει τηλέφωνο ενώ είχε καιρό να το κάνει.

Άνθρωποι που παρουσιάζονται την κατάλληλη στιγμή για να βοηθήσουν, εκείνες οι συμπτώσεις που φέρνουν μαζί ανθρώπους σε μια ουσιαστική συντροφική σχέση αγάπης, μια τυχαία καθυστέρηση λόγω καιρού που οδηγεί στην συνάντηση ανθρώπων και την δημιουργία φιλίας, συνεργασίας κ.τ.λ.

Όπως επίσης γεγονότα που συμβαίνουν αρκετά συχνά για να θεωρηθούν τυχαία ή απλές συμπτώσεις.

Η Συγχρονικότητα φαίνεται να είναι η εκδήλωση της ίδιας της διασύνδεσης της ζωής, η ενσάρκωση δηλαδή, της αποδοχής ότι ”όλα είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους”.

Φαίνεται, λοιπόν, ότι δεν είναι όλες οι συμπτώσεις χωρίς νόημα ή τυχαίες, όπως, με παρόμοιο τρόπο, δεν είναι όλα όσα συμβαίνουν συμπτώσεις με νόημα, που έχουν συνεχώς να πουν κάτι σε σενα… προσωπικά.

Η προσέγγιση της ”μαγικής σκέψης” μειώνει, υποβαθμίζει και περιορίζει τη συγχρονικότητα, καθώς προσπαθεί να τη διαχειριστεί μέσα από έλεγχο και δύναμη και μόνο μέσα στο εγωκεντρικό επίπεδο (π.χ. ο εαυτός μου, τα αγαθά μου, η επιτυχία μου, κτλ).

Αντίθετα, η Συγχρονικότητα συμβαίνει και διαδραματίζεται και στο εγωϊκό και στο προσωπικό/διαπροσωπικό επίπεδο και στο πέρα από το εγώ, στο υπερ-προσωπικό επίπεδο. Φαίνεται να είναι μια πληρέστερη εμπειρία που ίσως σε καλεί να διευρυνθείς σε διάφορα επίπεδα.

Αφήνοντας το μαγικό τρόπο σκέψης , δε σημαίνει απαραίτητα ότι χρειάζεται να μεταμορφωθείς σε έναν σοβαρό (ή σοβαροφανή) ενήλικα στερημένο από Μαγεία, αλλά ίσως καλείσαι ν’ ανακαλύψεις μια βαθύτερη Μαγεία, που δεν είναι απλοϊκή και αφελής, αλλά διαχέεται σε όλο το Δίκτυο και το Μυστήριο της Ζωής.

Τη μαγεία που υπάρχει μέσα σου και πέρα από εσένα και που σε προσκαλεί να της αφεθείς μέσα στην καθημερινότητά σου, εφ’ όσον το επιλέξεις.

Μαρία Αντωνάτου
MSc Counselling Psychology

Υ.Γ. Η τελευταία παράγραφος (επίλογος), δεν είναι δική μου αλλά όταν διάβασα ένα σχετικό κείμενο που με ενέπνευσε και για αυτό εδώ, (δυστυχώς δεν μπόρεσα να δω ποιός το υπογράφει), μου άρεσε πολύ και την κράτησα όπως την βρήκα.

Share

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *