Μην κλαις είσαι μεγάλο παιδί: Όταν οι γονείς ‘’απαιτούν’’ απ’ τα παιδιά να συμπεριφέρονται σαν ενήλικες!!!

Μην κλαις είσαι μεγάλο παιδί: Όταν οι γονείς ‘’απαιτούν’’ απ’ τα παιδιά να συμπεριφέρονται σαν ενήλικες!!!

«Δώσε στον αδερφό σου το αυτοκινητάκι, που κλαίει εσύ είσαι μεγάλο παιδί πια»

«Πρέπει να προσέχεις την αδερφή σου, εσύ είσαι μεγάλη κοπέλα τώρα»

Πολλές φορές οι γονείς στην προσπάθειά τους να παροτρύνουν τα παιδιά τους να φέρονται με υπευθυνότητα, σοβαρότητα και σεβασμό, χωρίς να το καταλαβαίνουν απαιτούν από τα παιδιά να συμπεριφέρονται σαν ενήλικες.
Άλλοτε θέλοντας να αλλάξουν τα παιδιά τους μια συμπεριφορά που θεωρούν μη αποδεκτή χρησιμοποιούν τη φράση “είσαι μεγάλο παιδί πια”.

Ωστόσο για ένα παιδί αυτή η φράση είναι ένα “συναισθηματικό φορτίο” πολύ βαρύ που το γεμίζει με τρομερό άγχος και ανασφάλεια, γιατί αντιλαμβάνεται ότι ο τρόπος που συμπεριφέρεται σε διάφορες καταστάσεις δεν είναι αποδεκτές από τους ενήλικες.

Επιπλέον τα παιδιά νιώθουν ότι δεν μπορούν ν’ ανταποκριθούν στις συναισθηματικές απαιτήσεις που τους ζητούν οι γονείς τους, να συμπεριφέρονται δηλαδή με ωριμότητα όπως ένας ενήλικας και αυτό πραγματικά τρομάζει ένα παιδί, αφού νιώθει ότι οι γονείς του το απορρίπτουν, επειδή δεν μπορεί να συμπεριφερθεί με την ωριμότητα που αναμένουν απ’ αυτό.

Οι γονείς επίσης πολλές φορές ενθαρρύνουν τα μεγαλύτερα παιδιά τους να προσέχουν τα μικρότερα αδέρφια τους. ‘’ Πρέπει να προσέχεις την αδερφούλα σου, εσύ είσαι ολόκληρη κοπέλα τώρα’’. Ουσιαστικά όμως χωρίς να το καταλαβαίνουν παροτρύνουν από ένα μικρό παιδί να προσέχει ένα άλλο παιδί!!! γιατί αν και μεγαλύτερος ένας αδερφός από έναν άλλο αυτό δεν το καθιστά συναισθηματικά ικανό ν’ ανταπεξέλθει σε μια τέτοια προσδοκία που έχουν οι γονείς του.

Ασφαλώς και δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να θέλει ο γονιός να μεγαλώσει ένα παιδί υπεύθυνο που θα σέβεται τις ανάγκες των άλλων και η συμπεριφορά του δε θα δημιουργεί πρόβλημα.

Για να μεγαλώσει όμως ένας γονέας ένα παιδί υπεύθυνο που θα σέβεται τους άλλους γύρω του, πρέπει πρώτα ο ίδιος να σέβεται την προσωπικότητα του παιδιού. Για ν’ αναπτύξει ένα παιδί την υπευθυνότητα χρειάζεται οι γονείς να καλλιεργούν από πολύ μικρή ηλικία τη δυνατότητα να παίρνει πρωτοβουλίες για το πώς θα συμπεριφερθεί σ’ ένα πρόβλημα που το απασχολεί και πως θα βρει σιγά σιγά μόνο του τη λύση.

Οι γονείς όμως παρόλο που επιζητούν από τα παιδιά να γίνουν υπεύθυνα, οι ίδιοι τρέχουν να λύσουν όλα τα προβλήματα του παιδιού, δίνοντάς του λύσεις. Σίγουρα είναι πολύ εύκολο για εμάς τους ενήλικες, να βρίσκουμε λύσεις στα προβλήματα των παιδιών, γιατί όχι μόνο μας φαίνονται απλά, αλλά μας είναι πολύ δύσκολο να βλέπουμε ένα παιδί ματαιωμένο.

Για να καταφέρει όμως ένα παιδί να κατακτήσει όλες αυτές τις αρετές, χρειάζεται την παρότρυνση των γονέων του, να του δείξουν δηλαδή πώς να περπατήσει το δρόμο της υπευθυνότητας και όχι να το περπατούν οι ίδιοι γι’ αυτό.

Οι γονείς με τι καλύτερες προθέσεις χρησιμοποιούν τη φράση αυτή, επειδή πολλές φορές δεν έχουν άλλο τρόπο, δεν έχουν δηλαδή έναν οδηγό που θα τους βοηθήσει να μεγαλώσουν ένα παιδί και να γίνει ένας ώριμος ενήλικας.

Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η φράση αυτή κρύβει κινδύνους για τα παιδιά που δεν έχουν αναπτύξει ακόμα την ικανότητα να κάνουν πολυσυσχετιστική σκέψη και να κατανοούν τις καλές προθέσεις των γονιών που κρύβονται πίσω από το “είσαι μεγάλο παιδί πια” !

Κέντρο Συμβουλευτικής Ε.Ι.Μ.Α.Ι.

Αγγελική Δρακοπούλου
Ψυχοπαιδαγωγός MSc

Share

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *