ΕΙΜΑΙ αυτό που ΕΙΜΑΙ!

ΕΙΜΑΙ αυτό που ΕΙΜΑΙ!

Είχατε ποτέ την επιθυμία να πάρετε μέρος σε μία ενδιαφέρουσα συζήτηση αλλά σας ”δέθηκε” η γλώσσα και δεν βγάλατε μιλιά ;

Είχατε επιθυμήσει να πλησιάσετε μια γυναίκα ή έναν άντρα αλλά δεν το κάνατε τελικά;
Αγοράσατε κάτι πολύ ακριβό ενώ ένα ίδιο φτηνότερο σας ήταν επαρκές, γιατί φοβηθήκατε την αρνητική περί των οικονομικών σας σκέψη που θα έκανε ο πωλητής ;
Αφήσατε για τον ίδιο λόγο πολύ μεγάλο πουρμπουάρ , ακόμη και εάν το σέρβις δεν το άξιζε, για τον παραπάνω ίδιο λόγο ;

Αλλάξατε δρόμο για να μην δει ένας γνωστός σας καταστηματάρχης την τσάντα από άλλο μαγαζί ;

Αφήσατε το παιδί σας να φάει τις 6 πάστες που ήθελε , φοβούμενοι ότι θα σας περάσουν για τσιγκούνη γονιό αν του λέγατε όχι και καταλήξατε στο νοσοκομείο ;

Συρθήκατε στα ”πατώματα” και αποδεχτήκατε υποτιμητικές για εσάς συμπεριφορές ;

Νιώσατε ότι εκεί έξω είστε μόνοι και ανυπεράσπιστοι και σαν την καλαμιά στον κάμπο ;
Σκεφτήκατε πως οι…άλλοι μάλλον ξέρουν καλύτερα από εσάς και σιωπήσατε ;
Δεν θέλατε να ακολουθήσετε έναν ”δρόμο” αλλά υποκύψατε τελικά για να μην έρθετε σε σύγκρουση με κάποιον δικό σας ;
Ξαναπεράσατε τις γιορτές με τους γονείς σας ενώ έχετε δική σας οικογένεια πια και θέλατε να πάτε αλλού αλλά που να τολμήσετε να τους το πείτε;
Η λίστα από παρόμοιες συμπεριφορές είναι πάρα πολύ μεγάλη !
Οι παραλλαγές, ατελείωτες !

Πόσες φορές δεν ακούσατε να σας λένε για αυτή την συμπεριφορά σας και μάλιστα σπεύσατε να συμφωνήσετε μερικές φορές , πως δεν έχετε αυτοπεποίθηση ;
Πώς είστε αδύναμος χαρακτήρας ;
Ειδικά στον φόβο διεκδικήσεων , σας είπαν πως μάλλον δεν το θέλατε αρκετά αυτό και δεν το τολμήσατε …(ναι, ανακουφιστήκατε λιγάκι με αυτό αλλά όχι για πολύ).

Oi ερμηνείες πολλές και αυθαίρετες με αποτέλεσμα μια ζωή γεμάτη άγχος, αρνητικά συναισθήματα, περιπλοκές στις σχέσεις κ.τ.λ.
Πολλοί άνθρωποι, έρχονται στο γραφείο μου και με σκυμμένο κεφάλι , μου λένε : ”Ξέρετε, δεν έχω αυτοπεποίθηση” ή ”Πάσχω από έλλειψη αυτοπεποίθησης” , ” Δεν έχω θάρρος”, ”Είμαι αδύναμη/αδύναμος ”.
Μοιάζει να ζητούν να βρουν κάτι που τους λείπει.
Μοιάζει να ψάχνουν ένα τρόπο να το αποκτήσουν έξω από αυτούς.
Με μία …τεχνική ;
Με ένα τέχνασμα ;
Με το ”μαγικό” ραβδάκι της καλής νεράϊδας ;

Αποδέχθηκαν με πόνο πολλές φορές πως ”απλά” δεν διαθέτουν αυτοπεποίθηση !
Πως δεν έχουν δύναμη !
Αποδέχθηκαν πως κάποιοι τυχεροί γεννιούνται με αυτά και κάποιοι άτυχοι με έλλειμμα τους !
Δεν θα ξεχάσω μία γλυκύτατη κυρία κάποτε, που με κοίταξε με απέραντο θαυμασμό και μου έιπε :
”Εσείς γεννηθήκατε δυνατή κ. Αντωνάτου ! ”
(δεν ήξερε όμως τότε, πόσα…κύματα και πόσο πόνο είχα και εγώ περάσει μέχρι να επαναβρώ αυτήν την δύναμη…)

Εκείνη τουλάχιστον η δυναμική ”θυμωμένη” ερώτηση :
”Πώς είναι δυνατόν εγώ να ΜΗΝ έχω δύναμη ή αυτοπεποίθηση ; ”, ”Τι μου συμβαίνει και είμαι έτσι ; ”, δεν γίνεται…
Δεν τους περνάει καν από το μυαλό ότι πάντα αυτά που νομίζουν ότι δεν έχουν, είναι εκεί , μέσα τους , από την γέννησή τους και περιμένουν να ανακαλυφθούν από τους ίδιους !

Αυτοπεποίθηση και Ψυχική Δύναμη σημαίνει, Πίστη στον Εαυτό !
Μα πόσοι γνωρίζουν ποιός είναι και τι είναι ο Εαυτός τους στ’ αλήθεια;
Μία εικόνα την έχουμε όλοι, αλλά πώς την έχουμε;
Που την είδαμε;
Και εάν την είδαμε κάπως, την παρακολουθήσαμε στα χρόνια που πέρασαν;
Είδαμε την εξέλιξή της;
Παρατηρήσαμε αλλαγές;
Ναι, βλέπουμε αλλαγές αλλά κυρίως εξωτερικές …
‘Ομως , θα έχετε παρατηρήσει ότι η εικόνα που έχουμε για τον βαθύτερο Εαυτό μας οι περισσότεροι , είναι η ίδια που…κουβαλάμε στην κυριολεξία , από τότε που ήμασταν μικρά παιδιά …
Το λέμε μάλιστα συχνά!
Λέμε :
”Εγώ από μικρή ένιωθα έτσι”, ”το έχω από μικρός αυτό το χαρακτηριστικό” , ”όσο θυμάμαι τον εαυτό μου αυτό μου άρεσε/με τρόμαζε/ με ενοχλούσε”, ”έτσι είμαι πάντα” και άλλα πολλά !
Η εικόνα μένει ίδια στο βάθος !
Μερικοί το ”διασκεδάζουμε” κι όλας ,λέγοντας ”είμαι μικρό παιδί εγώ ακόμη” , ” εγώ δεν θα μεγαλώσω ποτέ” κ.τ.λ. κ.τ.λ.

Το θέμα της Αυτοπεποίθησης , της Πίστης στον Εαυτό, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την εικόνα που έχουμε για εμάς και που συνήθως δεν έχει καμία σχέση με εμάς !
Είναι ο Εαυτός μας μέσα από τα μάτια των ΑΛΛΩΝ, κάποτε !
Εκείνων των τόσο σημαντικών άλλων όταν ήμασταν πολύ μικροί, που φάνταζαν σε μας θεοί και παντογνώστες και από αυτούς εξαρτιόταν η ζωή μας ή ο θάνατος μας.
Κατά το μυαλουδάκι μας βέβαια τότε και όντως κάπως έτσι ήταν μέσα στην παιδική μας ανημπόρια να έχουμε οι ίδιοι την ευθύνη της ζωής μας.

Πόσο τρομακτικό ήταν τότε αυτό το : ”Τι θα πουν ;” ή ”Τι θα σκεφτούν ; ” για εμάς αυτοί οι…ΑΛΛΟΙ !
Εάν σκεφτόντουσαν αρνητικά καιροφυλακτούσε η Απόρριψη που ισοδυναμούσε με Θάνατο κατά την γραμμική αντίληψη που είχαμε τότε.
Μια απόρριψη από μέρους τους ήταν το τέλος μας !
Τα τύμπανα του θανάτου τα ακούγαμε συχνά εκεί κάπου στο βάθος…(σε μερικούς ο ήχος τους , πάει και έρχεται ακόμη, σαν βόμβος στα αυτιά , όταν βρίσκονται σε κάποια εσωτερική πίεση και ας μην είναι παιδιά πια ).
Και αυτοί οι ΑΛΛΟΙ… Τι βλάκες μας ανέβαζαν, τι παλιόπαιδα μας κατέβαζαν…
Τι υποτιμητικές συγκρίσεις με άλλα παιδιά , τι μπελάδες μας έκαναν να πιστεύουμε ότι είμαστε…
Μικρά τέρατα που θα τους σκάσουμε, ντροπιάσουμε και αργότερα θα γίνουμε και δημόσιοι κίνδυνοι για την κοινωνία…
Αν μάλιστα από τύχη, δεν τους πεθαίναμε από τις απαίσιες πράξεις μας , τουλάχιστον ωφείλαμε να κρατούσαμε για μιά ζωή τις ενοχές της ταλαιπωρίας τους και των ατελείωτων θυσιών τους για το…καλό μας.
‘Αλλοτε πάλι, εκείνη η γλυκιά συγκατάβασή τους μαζί με την θλίψη στα μάτια τους, μπροστά στις απογοητεύσεις που βίωναν από εμάς , μας σκότωνε.
Καλύτερα να μας έβριζαν ! Καμία φορά το ξύλο που τρώγαμε ή οι τιμωρίες για τα ”εγκλήματά” μας , μας φαινόταν δίκαιη πληρωμή που θα οδηγούσε στην εξιλέωση…

Αχ αυτη η εικόνα του Εαυτού μας .
Μαύρη και άραχνη και γεμάτη ελλείψεις, ανεπάρκειες, μηδαμινότητα…
Τι κόλπα, στρατηγικές , ρόλους σκαρφιστήκαμε για να τους ξεγελάσουμε και να μην κινδυνεύσει η Ύπαρξή μας.
‘Αλλοι γίναμε ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ.
‘Αλλοι το ΣΥΝΕΣΤΑΛΜΕΝΟ ΠΑΙΔΙ.
Άλλοι το ΕΠΙΘΕΤΙΚΟ ΠΑΙΔΙ.
Μέχρι να μεγαλώσουμε και να πάρουμε εμείς την ευθύνη πια της ζωής μας ! Μετά ας λένε ότι θέλουν , είχαμε σκεφτεί, με ανακούφιση !
Και μετά απλά το… ξεχάσαμε!
Η εικόνα αυτή , μας έγινε οικεία …Την πιστέψαμε και με αυτήν πορευόμαστε . Μικροί, ανήμποροι, ελλειμματικοί και φοβισμένοι και έτοιμοι για το…ικρίωμα.
Πιστέψαμε τους διαστρευλωτικούς καθρέφτες που κοιταχτήκαμε κάποτε …Και πιαστήκαμε στην παγίδα της…Θανάσιμης Κριτικής των Αλλων !
Ποιών άλλων σήμερα ;;; Μα σχεδόν όλων των άλλων…Που είναι έτοιμοι να μας ”δουν” και να μας απορρίψουν ώς …λίγους και ανεπαρκεις !
Τι Πίστη να έχεις σε έναν τέτοιο Εαυτό ; Καμία !
Αυτοπεποίθηση υπό το μηδέν…Ψυχική δύναμη , κουρέλι …
Δεν καταλαβαίνουμε πως είμαστε Αετοί και μας βλέπουμε κοτούλες και τρέμουμε να σηκώσουμε ανάστημα. Ζητειανεύουμε για λίγη ”αγάπη” και δεν διεκδικούμε τίποτα,σερνόμαστε στα πατώματα και αφηνόμαστε να μας πατάνε.
Εναλλακτικά ντυνόμαστε θηρία για να τρομάξουμε τους άλλους μπας και δεν δουν την ”αλήθεια” μας και δεν μας βλάψουν και πολλές φορές για σιγουριά, τους βλάπτουμε πρώτοι!
Είμαστε Αετοί αλλά κρυβόμαστε στο σπίτι της Αποφυγής και μαραινόμαστε μόνοι μας.

Ώρα να ”σπάσουμε” μερικούς παλιούς κακότεχνους καθρέφτες !
Ώρα να δούμε στον διαυγή καθρέφτη της μοναδικότητά μας , την Ομορφιά που έχει ο καθένας μας και το δυναμικό που φέρει μαζί με το Δώρο της Ζωής !
Ώρα να πούμε ΕΙΜΑΙ !
Να φωνάξουμε από τα βάθη μας , δυνατά !
ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ !
Ηρθα να κάνω το Κόσμο Ομορφότερο !
Με τον δικό μου μοναδικό τρόπο !
Θαρρετά ! Με το κεφάλι ψηλά, καθαρό Μυαλό και Γλυκύτητα στην Καρδιά!
Και τότε ”μαγικά ” έρχεται στην επιφάνεια η Πίστη στον Εαυτό μας και η εσωτερική μας Ενέργεια και Φως (το λέμε και Ψυχή αυτο ) και μας δίνει όλη εκείνη τη Δύναμη που μέχρι τώρα δεν νιώθαμε.
Εκείνη η τροχοπέδη ζωής , του τι θα σκεφτούν και τι θα πουν οι…ΑΛΛΟΙ για εμάς, παύει να μας αφορά !
Η ζωή μας είναι σε καλά χέρια τώρα !
ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ !

Μαρία Αντωνάτου
Life & Professional Coach
Msc Counselling Psychology
Κέντρο Συμβουλευτικής Ε.Ι.Μ.Α.Ι.

Share

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *